تدوینی مد و فشن

این تصویر خروجی واقعی همین پرامپت است — با سوژه‌ی نمونه اجرا شده؛ سوژه را عوض کن، سبک سر جایش می‌ماند.

۰۱شناسنامه‌ی سبک

هر سبک را می‌شود به چند مؤلفه شکست. فایده‌اش این است که بعد می‌توانی مؤلفه‌ها را جدا جدا با سبک دیگری ترکیب کنی — مثلاً پالت این یکی با نور آن یکی.

متریال

عکاسی استودیویی مد، لنز متوسط

نور

نور جهت‌دار سخت با هایلایت لبه

پالت

خنثی و لوکس، طلایی‌های خاموش

بافت

بافت پارچه‌ی دقیق، پوست بدون رتوش افراطی

ترکیب‌بندی

ژست تصنعی و کشیده، فضای منفی سخاوتمند

حال‌وهوا

لوکس، سرد، تصنعی

۰۲پالت

خنثی و لوکس، طلایی‌های خاموش

۰۳پرامپت تصویر

high-fashion editorial photograph of {SUBJECT}, medium format lens, hard directional key light with a rim edge, plain seamless backdrop, deliberate elongated pose, precise fabric texture, minimal retouching preserving skin detail, Vogue-style composition

جای {SUBJECT} سوژه‌ی خودت را بگذار؛ بقیه‌ی جمله سبک را نگه می‌دارد.

۰۴پرامپت ویدیو

fashion film sequence of {SUBJECT} turning slowly, hard rim light tracing the silhouette, plain backdrop, fabric moving with deliberate weight, controlled elongated posture held throughout, no camera shake

نسخه‌ی ویدیو همان سبک را نگه می‌دارد و حرکت دوربین، پیوستگی نور و ثبات بافت بین فریم‌ها را هم اضافه می‌کند — چیزی که در پرامپت تصویر معنا ندارد.

۰۵پرامپت منفی

casual snapshot lighting, cluttered background, soft diffused light, plastic over-retouched skin, awkward candid pose, busy print backdrop

این فهرست مخصوص همین سبک است، نه یک متن عمومی. چیزهایی را رد می‌کند که مدل معمولاً در همین سبک اشتباه می‌سازد.

۰۶چطور هر چیزی را در این سبک بسازی

فشن یعنی ژست تصنعی + نور لبه. «hard directional key light with a rim edge» سیلوئت را می‌سازد. «deliberate elongated pose» یادت باشد — بدنِ طبیعی، حس ادیتوریال نمی‌دهد.

۰۷سبک‌های هم‌خانواده

پرتره‌ی استودیوییStudio Portraitعکاسی مستند و خیابانیDocumentary / Streetقاب سینمایی ۳۵ میلی‌متریCinematic 35mmماکرو محصولProduct Macro