رنگ‌میدانی

این تصویر خروجی واقعی همین پرامپت است — با سوژه‌ی نمونه اجرا شده؛ سوژه را عوض کن، سبک سر جایش می‌ماند.

۰۱شناسنامه‌ی سبک

هر سبک را می‌شود به چند مؤلفه شکست. فایده‌اش این است که بعد می‌توانی مؤلفه‌ها را جدا جدا با سبک دیگری ترکیب کنی — مثلاً پالت این یکی با نور آن یکی.

متریال

رنگ روغن یا آکریلیک رقیق‌شده، بومِ بزرگ

ضربه‌قلم

—؛ لبه‌های محو و شناور

نور

بی‌معنا؛ خودِ رنگ فضا را پر می‌کند

پالت

چند ناحیه‌ی رنگیِ بزرگ و نرم

بافت

لکه‌های محوِ نفوذکرده در بوم

ترکیب‌بندی

مناطق بزرگ رنگ شناور، بدون کانون مشخص

حال‌وهوا

مدیتیتیو، عظیم، احساسی بی‌کلام

۰۲پالت

چند ناحیه‌ی رنگیِ بزرگ و نرم

۰۳پرامپت تصویر

Color Field painting of {SUBJECT}, enormous soft-edged zones of saturated colour bleeding gently into each other, no discernible brushwork, meditative scale meant to be stood close to, luminous glowing colour, Rothko manner, no text

جای {SUBJECT} سوژه‌ی خودت را بگذار؛ بقیه‌ی جمله سبک را نگه می‌دارد.

۰۴پرامپت ویدیو

slow immersive drift through a Color Field painting of {SUBJECT}, vast soft colour zones glowing and bleeding into each other, meditative scale held throughout

نسخه‌ی ویدیو همان سبک را نگه می‌دارد و حرکت دوربین، پیوستگی نور و ثبات بافت بین فریم‌ها را هم اضافه می‌کند — چیزی که در پرامپت تصویر معنا ندارد.

۰۵پرامپت منفی

sharp hard edges, small tight composition, busy detailed imagery, cool clinical palette, visible brushwork texture

این فهرست مخصوص همین سبک است، نه یک متن عمومی. چیزهایی را رد می‌کند که مدل معمولاً در همین سبک اشتباه می‌سازد.

۰۶چطور هر چیزی را در این سبک بسازی

رنگ‌میدانی یعنی مقیاسی که بیننده را در خود غرق کند — لبه‌ها محو و رنگ نورانی است. «enormous soft-edged zones of saturated colour bleeding gently into each other» را نگه دار.

۰۷سبک‌های هم‌خانواده

امپرسیونیسمImpressionismپست‌امپرسیونیسمPost-Impressionismآر نووArt Nouveauآر دکوArt Deco