رنسانس هارلم

این تصویر خروجی واقعی همین پرامپت است — با سوژه‌ی نمونه اجرا شده؛ سوژه را عوض کن، سبک سر جایش می‌ماند.

۰۱شناسنامه‌ی سبک

هر سبک را می‌شود به چند مؤلفه شکست. فایده‌اش این است که بعد می‌توانی مؤلفه‌ها را جدا جدا با سبک دیگری ترکیب کنی — مثلاً پالت این یکی با نور آن یکی.

متریال

رنگ روغن یا گواش، سطح تخت و گرافیکی

ضربه‌قلم

ساده‌شده به شکل سیلوئت و رنگ تخت

نور

بی‌معنا؛ رنگ تخت جای مدلینگ را می‌گیرد

پالت

رنگ‌های اشباع و غرورآفرین

بافت

تخت با الگوهای ریتمیک

ترکیب‌بندی

فیگورهای سیاه سیلوئت‌گونه در ریتمی موسیقایی

حال‌وهوا

مغرور، ریتمیک، جشن‌گونه

۰۲پالت

رنگ‌های اشباع و غرورآفرین

۰۳پرامپت تصویر

Harlem Renaissance painting of {SUBJECT}, figures simplified into flat rhythmic silhouettes, bold saturated proud colour, patterned decorative rhythm across the composition, celebratory dignified energy, Aaron Douglas manner, no text

جای {SUBJECT} سوژه‌ی خودت را بگذار؛ بقیه‌ی جمله سبک را نگه می‌دارد.

۰۴پرامپت ویدیو

Harlem Renaissance composition of {SUBJECT}, flat rhythmic silhouettes moving in musical rhythm, bold saturated colour held throughout, celebratory dignified energy

نسخه‌ی ویدیو همان سبک را نگه می‌دارد و حرکت دوربین، پیوستگی نور و ثبات بافت بین فریم‌ها را هم اضافه می‌کند — چیزی که در پرامپت تصویر معنا ندارد.

۰۵پرامپت منفی

naturalistic detailed rendering, muted desaturated palette, static undignified poses, western academic modelling, dull grey tones

این فهرست مخصوص همین سبک است، نه یک متن عمومی. چیزهایی را رد می‌کند که مدل معمولاً در همین سبک اشتباه می‌سازد.

۰۶چطور هر چیزی را در این سبک بسازی

رنسانس هارلم یعنی سیلوئتِ تخت در ریتمِ موسیقی — نه جزئیات چهره، بلکه فرمِ رقص و غرور جمعی. «figures simplified into flat rhythmic silhouettes» را نگه دار.

۰۷سبک‌های هم‌خانواده

امپرسیونیسمImpressionismپست‌امپرسیونیسمPost-Impressionismآر نووArt Nouveauآر دکوArt Deco